Oll Wennsten hebben ’n Naam

Siet heel oll Tieden gifft’t dat Weeswark Böök. In d’ Anfangsjahren van 1800 keem Hans Heinrich Böke na Oostfreesland. He keem ut ’t Lipperland, um recht to seggen: He keem van Westtörf. In Oostfreesland seen s’ miteens an Böke, Böök. So heet dat up platt. Daarmit weer de 1.Möhlentimmermann glieks mit ’n nejen Naam vandag komen.

Hans sien Jung, Heere Hinrichs, harr al 20 Lü in Lohn un Brood. Dat weer in Esens in ’t Müntkenland.

As Heere nich mehr weer, bedreev sien Söhn Hermann Heinrich de Möhlentimmeree wieder. Man to Anfang 1900 brennde dat heel Weeswark of. Glieks gung he bi ’t Wark un bode sük an ’t Auerker Straat ’n neje Huus un ’n lüttje Warkstee. Man dat gung so nich, de Hof un de Schuppen weren to lütt, um daar Möhlendelen torecht to klütern. Dat heet: Annerswat kopen. He köffde sük ’n Stück Land in Dunum un bode daar ’n kumpleetern Warkstee un ’n Wohnhuus. Hier is de Bedriev vandaag noch. 1936 gung Hermann dood.

Na hüm kreeg Hermann Diederk dat Regeren. Ok he bode Möhlens. Man he köffde sük ok ’n Saaggatter. Dat leep von 1948 bit 1958. Denn stunn dat Gatter still. Dat Möhlentimmern gung wieder. Hermann sien Kinner wurrn groot, un denn weer daar weer een

Hermann Heinrich, de dat nicht laten kunn, un 1995 ’n Bandsaag köffde. Mit sein öllste Jung, Henno, gung dat Wuraken wieder. Möhlen vertimmern und Holt sagen. 2001 gung Hermann dood.

Nu is Henno de Baas. He hett Möhlentimmermann lehrt un nu is he ’n heel flüggen Saagwarker un Möhlentimmermann.

Hart Holt hett ’n Naam

Van 1995 ofan hebben wi uns Sageree

De 1. Bandsaag

Henno Böök